French · Français
forcer
/fɔʁ.se/ verb A1 (estimated)
1. to force, to compel
| English | to force, to compel, to coerce |
|---|---|
| German | zwingen, befördern, beschleunigen |
| Portuguese | forçar, obrigar, compelir |
| Czech | nutit, donutit, přinutit |
| Italian | forzare |
| Spanish | forzar, adelantar, activar |
| Dutch | dwingen, bespoedigen, accelereren |
| Swedish | anstränga |
| Latin | cogo, obligo, compello |
2. to compel, to force
| English | to force, to compel |
|---|---|
| German | zwingen |
| Portuguese | forçar, obrigar, compelir |
| Czech | nutit |
| Italian | costringere |
| Spanish | forzar, violentar, compeler |
| Dutch | afdwingen |
| Swedish | tvinga |
| Latin | compello, cogo, obligo |
Open “forcer” in Glossarium with all forms, examples and audio