French · Français
refuser
/ʁə.fy.ze/ verb A1 (estimated)
1. to refuse, to reject, to dismiss, to shun
| English | to refuse, to reject, to dismiss |
|---|---|
| German | ablehnen, verweigern |
| Portuguese | recusar, rejeitar, indeferir |
| Czech | odmítnout |
| Italian | rifiutare, respingere |
| Spanish | rechazar, suspender, rehusar |
| Dutch | weigeren, afwijzen, terugwijzen |
| Swedish | vägra, neka |
| Latin | recuso, abnego |
2. to deny, to decline, to rebuff
| English | to deny, to decline, to rebuff |
|---|---|
| German | ablehnen, abweisen, ausschlagen |
| Portuguese | declinar |
| Czech | odepřít, odpírat |
| Italian | rifiutare, rifiutarsi |
| Dutch | weigeren, afwijzen, verwerpen |
| Swedish | underkänna, kugga, avsnäsa |
3. to refuse
| English | to refuse |
|---|---|
| German | ablehnen, weigern, verweigern |
| Portuguese | recusar |
| Czech | odmítnout, odmítat, zamítnout |
| Italian | rifiutare |
| Spanish | rehusar, rehusarse |
| Dutch | weigeren |
| Swedish | vägra, avslå |
| Latin | recuso, abnego |
Open “refuser” in Glossarium with all forms, examples and audio