Latin · Latina
confiteor
/kõːˈfɪ.te.ɔr/ verb A2 (estimated)
1. to confess, admit
| English | to admit, to confess |
|---|
| German | gestehen, zugeben, bekennen |
|---|
| French | avouer, admettre, confesser |
|---|
| Portuguese | confessar, admitir, reconhecer |
|---|
| Czech | přiznat, připustit |
|---|
| Italian | ammettere, riconoscere, confessare |
|---|
| Spanish | admitir, reconocer, confesar |
|---|
| Dutch | toegeven, bekennen, biechten |
|---|
| Swedish | erkänna, bekräfta, medge |
|---|
2. to acknowledge, agree
| English | to agree, to acknowledge |
|---|
4. to confess
| English | to confess |
|---|
| German | bekennen |
|---|
| French | avouer |
|---|
Open “confiteor” in Glossarium with all forms, examples and audio