Swedish · Svenska
gå
/ɡoː/ verb A1 (estimated)
1. to go; to leave
| English | to go, to exit, to depart |
|---|
| German | gehen, fahren |
|---|
| French | aller, issir |
|---|
| Portuguese | ir, andar, funcionar |
|---|
| Czech | jít, odejít, odjet |
|---|
| Italian | andare, funzionare, allontanarsi |
|---|
| Spanish | ir, partir |
|---|
| Dutch | gaan |
|---|
| Latin | eo, vado, gradior |
|---|
2. to walk
| English | to walk, to work |
|---|
| German | gehen, arbeiten, laufen |
|---|
| French | marcher |
|---|
| Portuguese | andar, caminhar |
|---|
| Czech | chodit, jít, fungovat |
|---|
| Italian | camminare |
|---|
| Spanish | caminar, andar, pasear |
|---|
| Dutch | lopen, wandelen |
|---|
| Latin | ambulo, vado, gradior |
|---|
3. to go; to be given or allotted
4. to go; to extend between two points
Open “gå” in Glossarium with all forms, examples and audio