Swedish · Svenska
en hund
/hɵnd/ noun · common · plural: hundar A1 (estimated)
1. a dog, a hound
| English | dog, hound |
|---|---|
| German | der Hund, Bracke |
| French | le chien, le molosse, chien de chasse |
| Portuguese | o cachorro, o cão, o sabujo |
| Czech | pes |
| Italian | il cane |
| Spanish | el perro, el can, el podenco |
| Dutch | de hond, de jachthond, de brak |
| Latin | canis |
2. dog
| English | dog |
|---|---|
| German | der Hund, die Hündin |
| French | le chien |
| Portuguese | o cachorro, o cão |
| Czech | pes, fena |
| Italian | il cane |
| Spanish | el tuso |
| Dutch | de hond |
| Latin | canis |
Open “hund” in Glossarium with all forms, examples and audio