Swedish · Svenska
kalla
/²kalːa/ verb A1 (estimated)
1. to call, denote, refer to; to give as a name
| English | to call, to denote |
|---|---|
| German | heißen, nennen, rufen |
| French | appeler, nommer |
| Portuguese | chamar |
| Czech | říkat, zavolat, volat |
| Italian | chiamare, nominare |
| Spanish | llamar |
| Dutch | roepen |
| Latin | voco, nomino, nuncupo |
2. to call, request, beckon, summon
| English | to call, to request, to summon |
|---|---|
| German | heißen, nennen, laden |
| French | appeler |
| Portuguese | chamar |
| Czech | říkat, zavolat, volat |
| Italian | chiamare, nominare |
| Spanish | llamar |
| Dutch | roepen |
| Latin | voco, nomino, nuncupo |
Open “kalla” in Glossarium with all forms, examples and audio