Swedish · Svenska
en människa
/mɛnːɪɧa/ noun · common · plural: människor A1 (estimated)
1. a human, a human being
| English | human, human being |
|---|---|
| German | der Mensch, das Menschliches |
| French | l'homme, l'humain, être humain |
| Portuguese | o homem, o humano, bicho-homem |
| Czech | člověk |
| Italian | essere umano, essere umano |
| Spanish | ser humano, ser humano |
| Dutch | de mens, het mensenkind |
2. a person, (in the plural, in tone) people
| English | person |
|---|---|
| German | der Mensch |
| Czech | člověk |
3. mankind
| English | mankind |
|---|
4. man, mankind, humankind
| English | man, mankind, humankind |
|---|---|
| German | der Mensch |
| French | l'homme, l'humain |
| Portuguese | o homem |
| Czech | člověk, človíček |
| Italian | essere umano, l'uomo, l'umano |
| Spanish | el hombre, ser humano, el humano |
| Dutch | de mens |
Open “människa” in Glossarium with all forms, examples and audio