Czech · Čeština
mít
/ˈmiːt/ verb A1 (estimated)
1. to have
| English | to have |
|---|---|
| German | haben |
| French | avoir |
| Portuguese | ter |
| Italian | avere |
| Spanish | tener |
| Dutch | hebben |
| Swedish | ha, äga |
| Latin | habeo, sum, teneo |
2. to have, to own, to possess
| English | to have, to own, to possess |
|---|---|
| German | haben, besitzen, anhaben |
| French | avoir, posséder, avoir à |
| Portuguese | ter, trajar, ter de |
| Italian | avere, possedere |
| Spanish | tener |
| Dutch | hebben, bezitten, aanhebben |
| Swedish | ha, äga, lära |
| Latin | habere |
3. to be
| English | to be |
|---|---|
| German | sein, werden |
| French | avoir |
Open “mít” in Glossarium with all forms, examples and audio