Italian · Italiano
strano
/ˈstra.no/ adjective A1 (estimated)
1. strange, peculiar, weird, eccentric
| English | strange, weird, peculiar |
|---|---|
| German | seltsam, komisch, merkwürdig |
| French | étrange, drôle, singulier |
| Portuguese | estranho, esquisito, bizarro |
| Czech | divný, zvláštní, podivný |
| Spanish | extraño, raro, misterioso |
| Dutch | vreemd, raar, ongewoon |
| Swedish | konstig, märklig, underlig |
| Latin | mirus, novus, extraneus |
2. peculiar
| English | peculiar |
|---|---|
| German | eigen |
| French | particulier |
| Portuguese | estranho, esquisito, peculiar |
| Czech | zvláštní |
| Spanish | peculiar |
| Dutch | apart |
| Swedish | egen |
3. strange; unusual
| English | funny |
|---|---|
| German | komisch, seltsam, merkwürdig |
| French | étrange, bizarre, marrant |
| Portuguese | estranho |
| Spanish | extraño, raro, inusual |
| Dutch | raar, zeldzaam, merkwaardig |
| Swedish | konstig, märklig, underlig |
Open “strano” in Glossarium with all forms, examples and audio