Portuguese · Português
estranho
/isˈtɾɐ̃.j̃u/ adjective A1 (estimated)
1. strange
| English | strange, funny, weird |
|---|
| German | seltsam, komisch, fremd |
|---|
| French | étrange, étranger, drôle |
|---|
| Czech | divný, zvláštní, podivný |
|---|
| Italian | strano, sconosciuto, curioso |
|---|
| Spanish | extraño, raro, desconocido |
|---|
| Dutch | vreemd, raar, bizar |
|---|
| Swedish | konstig, märklig, underlig |
|---|
| Latin | mirus, novus, extraneus |
|---|
2. not characteristic of or naturally taken in by an organism or system
3. leading one to ask questions about; somewhat odd, out of the ordinary, or unusual
| English | curious |
|---|
| German | kurios |
|---|
| French | curieux |
|---|
| Czech | zvláštní, podivný |
|---|
| Italian | strano, curioso |
|---|
| Spanish | raro, extraño, curioso |
|---|
| Dutch | apart |
|---|
| Swedish | märklig, märkvärdig, besynnerlig |
|---|
Open “estranho” in Glossarium with all forms, examples and audio
Portuguese · Português
o estranho
/isˈtɾɐ̃.j̃u/ noun · masculine · plural: estranhos A1 (estimated)
1. stranger (unknown person)
| English | stranger, alien |
|---|
| German | der Fremder, die Fremde |
|---|
| French | l'étranger, le rigolo, l'inconnu |
|---|
| Czech | neznámý, cizinec |
|---|
| Italian | strano, lo sconosciuto, lo straniero |
|---|
| Spanish | el extraño, el desconocido |
|---|
| Dutch | de vreemdeling, de vreemde, de vreemdelinge |
|---|
| Swedish | en främling |
|---|
| Latin | advena, extraneus |
|---|
2. odd, strange, peculiar, bizarre
| English | strange, odd, bizarre |
|---|
| German | absonderlich |
|---|
| French | le/la bizarre |
|---|
| Italian | il/la stravagante |
|---|
| Spanish | descabellado, disparatado, estrafalario |
|---|
| Dutch | vreemd, raar, buitenissig |
|---|
| Latin | novus |
|---|
Open “estranho” in Glossarium with all forms, examples and audio