Dutch · Nederlands
aanvallen
/ˈaːnvɑlə(n)/ verb A1 (estimated)
1. to attack, to assault
| English | to attack, to invade, to impugn |
|---|---|
| German | angreifen, überfallen, einmarschieren |
| French | attaquer, agresser, assaillir |
| Portuguese | atacar, invadir |
| Czech | zaútočit, útočit, napadnout |
| Italian | attaccare, assalire, invadere |
| Spanish | atacar, asaltar, agredir |
| Swedish | attackera, anfalla, angripa |
| Latin | oppugno, aggredior, introeo |
2. to invade
| English | to invade |
|---|---|
| German | überfallen |
| French | envahir |
| Portuguese | invadir, infestar |
| Czech | napadnout, napadat, vtrhnout |
| Italian | invadere |
| Spanish | invadir |
| Swedish | invadera, överfalla |
| Latin | invado, introeo |
3. to lay into
| English | to lay into |
|---|---|
| French | assommer |
Open “aanvallen” in Glossarium with all forms, examples and audio