Swedish · Svenska
vanlig
adjective A1 (estimated)
1. common, usual
| English | common, usual, plain |
|---|---|
| German | gewöhnlich, üblich, häufig |
| French | habituel, commun, usuel |
| Portuguese | comum, usual, habitual |
| Czech | obyčejný, všední, běžný |
| Italian | comune, volgare, ordinario |
| Spanish | común, habitual, usual |
| Dutch | gewoon, gemeen, alledaags |
| Latin | communis, usualis |
2. ordinary
| English | ordinary |
|---|---|
| German | gewöhnlich |
| French | ordinaire |
| Portuguese | normal, ordinário |
| Czech | obyčejný, všední |
| Italian | ordinario |
| Spanish | ordinario |
| Dutch | gewoon, alledaags |
| Latin | cotidianus, ordinarius |
3. usual, habitual, customary, same
| English | usual, habitual, same |
|---|---|
| German | gewöhnlich, üblich, gewohnt |
| French | habituel |
| Portuguese | habitual, usual, rotineiro |
| Czech | obvyklý |
| Italian | solito |
| Spanish | sólito |
| Dutch | gewoon, alledaags |
| Latin | usualis, habitualis |
Open “vanlig” in Glossarium with all forms, examples and audio