English · English
cause
/kɔz/ noun · plural: causes A1 (estimated)
1. source or reason of an event or action
| German | die Ursache, der Grund, der Anlass |
|---|
| French | la cause, la raison |
|---|
| Portuguese | a causa |
|---|
| Czech | příčina, důvod |
|---|
| Italian | la causa, la cagione |
|---|
| Spanish | causa, el/la causante |
|---|
| Dutch | de oorzaak, de aanleiding, de reden |
|---|
| Swedish | en orsak, en grund, en anledning |
|---|
| Latin | causa, ratio, semen |
|---|
3. opportunity; cause; occasion; grounds
Open “cause” in Glossarium with all forms, examples and audio
English · English
to cause
/kɔz/ verb A1 (estimated)
1. to set off an event or action
| German | verursachen, auslösen, bereiten |
|---|
| French | causer, rendre, déterminer |
|---|
| Portuguese | causar, provocar, zerar |
|---|
| Czech | způsobit, způsobovat, stát |
|---|
| Italian | causare, provocare, determinare |
|---|
| Spanish | causar, ocasionar, acongojar |
|---|
| Dutch | veroorzaken, bezorgen, opleveren |
|---|
| Swedish | orsaka, förorsaka, framkalla |
|---|
| Latin | efficio, autumno, incedo |
|---|
2. to produce as a result
3. to have, to cause, to command, to prompt
4. to bring something on someone; cause, effect, impart, give, occasion; bring to or upon
Open “cause” in Glossarium with all forms, examples and audio